سيد عباس جوهرى ( ذاكر ) سيّد عباس حسينى ملقب به جوهرى و متخلّص به « ذاكر » از شاعران مرثيه گو و مديحه سراست كه در دوران قاجاريّه مىزيسته است . ديوانش تحت عنوان « خزائن الاشعار » در سال 1335 ه . ق در تهران در زمان سلطنت احمد شاه قاجار به چاپ چهارم رسيده است . بعدها نيز ديوانش به سبب اقبال عامّه مكرّر طبع شده است . ارادت و اخلاص جوهرى به خاندان عصمت و طهارت ( ع ) به سخنش شور و حالى خاصّ داده است . 11 در تهنيّت ولادت حضرت زهرا ( س ) شنيد گوش دلم مژده از ولادت زهرا * گشود بلبل طبعم زبان به مدحت زهرا فضاى كعبه منوّر شد از فروغ جمالش * صفا گرفت صفا از صفاى صورت زهرا خداى اكبر و اعظم نكرده خلق به عالم * ز نسل حضرت آدم زنى به شوكتِ زهرا بجز خديجه كبرا كه هست مظهر عصمت * نزاد مادر ديگر زنى به عصمت زهرا بخوان حديث كسا « 1 » و ببين كه خالق يكتا * نموده خلقت دنيا براى خلقت زهرا نهاده ساره سر بندگى به پاى سريرش * ستاده هاجر چون خادمان به خدمت زهرا چو اوست نور حق و حق در او نموده تجلّى * به غير حق نشناسد كسى حقيقت زهرا ولى چه سود كه با اين همه جلالت و شوكت * زمانه بود مدام از پى اذيّت زهرا چنان به درد و مصيبت نمود صبر و تحمّل * كه صبر شد متحيّر ز صبر و طاقت زهرا

--> ( 1 ) رك : 5 / 8